Wyobraźcie sobie ponure katakumby ciągnące się pod zaginionymi miastami prastarych cywilizacji gdzieś w dżungli Ameryki Południowej. Wyobraźcie sobie dzikie obrzędy afrykańskich plemion odprawiane w długie noce ku czci nienazwanych bóstw. Wyobraźcie sobie posępne, zamglone ulice wiktoriańskiego Londynu, gdzieniegdzie rozświetlane mdłym światłem gazowych lamp...
Jeśli potraficie sobie to wyobrazić i czujecie ten przyjemny dreszczyk krążący wzdłuż kręgosłupa na myśl o przygodach rozgrywających się w takich realiach, znaczy się, że system "Zew Cthulhu" jest stworzony dla Was.

Może niektórzy z Was zetknęli się już z twórczością Howarda Phillipsa Lovecrafta, autora powieści grozy, tworzącego w pierwszej połowie poprzedniego stulecia. Możliwe także, że natrafiliście również na dzieła autorów, wzorujących się na twórczości Wielkiego Mistrza, jak choćby Henry Kuttner, Brian Lumley, czy Robert Bloch. Jeśli nazwiska te nie są Wam obce, a prezentowane w nich opowieści przypadły Wam do gustu, znaczy się że i system "Zew Cthulhu" znajdzie swoje miejsce na Waszych półkach. Jeśli natomiast nazwiska te jeszcze nic Wam nie mówią, a pociągają Was opowieści grozy, poszukajcie w bibliotekach lub księgarniach, a z pewnością się nie zawiedziecie.

"Zew Cthulhu" jest systemem tak innym i tak wyjątkowym, że można by się o nim rozpisywać na dziesiątki stron. Jednakże, nie chcąc Was zadręczać lekturą tak obszernego elaboratu, ograniczę się do przedstawienia kilku podstawowych cech charakteryzujących ten system. W tym miejscu należy także podkreślić, iż zalet "Zewu Cthulhu" nie przysłaniają żadne wady. Pomimo bowiem, że prowadzę ten system już od kilku dobrych lat, jak do tej pory nie bardzo mogę znaleźć jakiś zasadniczy mankament, psujący zabawę mnie i moim graczom.

Wspominałem już o tym poniekąd powyżej, teraz jednak przybliżę Wam temat dokładniej. "Zew Cthulhu" został opracowany w oparciu o twórczość Howarda P. Lovecrafta. Autor ten wykreował w swych opowiadaniach pewne uniwersum, które stało się podstawą dla powołania do życia, blisko pół wieku po śmierci H.P.L., tego systemu RPG. Dodatkowo, autorzy systemu sięgnęli do dzieł młodszych autorów, nawiązujących w swej twórczości do dzieł H.P.L. Dokładając własne pomysły i systematyzując ową zebraną wiedzę, uzyskali całość, który do dziś jest perełką na rynku RPG.

"Zew Cthulhu" można rozgrywać w trzech różnych okresach. Tyle przynajmniej możliwości proponują autorzy podręcznika, bo nic nie stoi na przeszkodzie, żeby spróbować zagrać w innych epokach. Owe trzy podstawowe przedziały czasu to lata 1890, 1920 i 1990 - rozumiane tu jako współczesność. Kupując więc jeden podręcznik, dostajemy szansę gry zarówno w wiktoriańskiej Anglii, w Nowym Jorku okresu prohibicji i współczesnym Waszyngtonie. Nie trzeba dodawać, że każdy z tych okresów ma inną specyfikę, co pozwala na każdej sesji grać i prowadzić w odmienny sposób. Wynikiem takiego działania będzie z pewnością brak możliwości znudzenia się tym systemem, co niestety występuje przy większości innych dostępnych na rynku gier RPG.

Przygody w systemie "Zew Cthulhu" przeważnie rozgrywane są w konwencji opowieści grozy, choć nie jest to konieczne (zdarzają się również np. przygody czysto "gangsterskie"). Takie podejście do rozgrywki wymaga więc pewnego specyficznego kreowania swego bohatera. Tutaj bowiem, w odróżnieniu od systemów fantasy nie ma miejsca na bohaterów pokonujących całe zło świata i wychodzących bez szwanku z każdej opresji. Realia "Zewu Cthulhu" to również nie miejsce dla osiłków rozwiązujących każdy problem przy pomocy swego niezawodnego Colta .45. Tutaj liczy się intelekt - pomysłowość, wiedza i inteligencja. Stąd też nie ma się co dziwić, że gracze najczęściej wcielają się w antykwariuszy, profesorów uniwersyteckich, czy też znawców zapominanych kultur. Chociaż - wiadomo, w każdej drużynie przyda się również jeden taki, co to potrafi dać komuś w zęby.

Wiecie już mniej więcej, w jakich okresach można rozgrywać przygody. Wiecie także, jacy bohaterowie najczęściej się w tych przygodach pojawiają. Mistrzowie Gry, zwani w tym systemie Strażnikami Tajemnic, wiedzą gdzie szukać inspiracji do kolejnych przygód (oprócz opowiadań wymienianych już autorów szczerze również polecam filmy, których akcja rozgrywa się w "cthulhowych okresach"). Jeśli jednak jeszcze jesteście głodni wiedzy i chcecie uzyskać więcej informacji na temat tego jednego z najlepszych systemów RPG, zapraszam do zapoznania się z następnym artykułem o Zewie, który pogłębi wiedzę tych z Was, którzy już połknęli "cthulhowego bakcyla".